Myanmar reizen door het Gouden Land

Reizen door Myanmar

Myanmar reisverhalen

Omslag Myanmar

Toen de auteur met echtgenoot in 2011 terugkeerden uit Myanmar werden zij onmiddellijk door de werkelijkheid ingehaald. Het gesloten land gooide de deuren wagenwijd open.
Wij hadden al langer de wens om een nieuwe druk van dit boek uit te geven. Gelukkig dacht de uitgever er net zo over. Ik heb een gedegen en uitgebreide inleiding geschreven waarbij ik in ga op de vele veranderingen die het land de laatste jaren heeft doorgemaakt. Het reisverhaal blijft natuurlijk staan zoals het is. Enkele bonusfoto’s,  een bijgewerkte literatuurlijst en websitetips maken dat het boek weer jaren mee kan. Daarom vind ik een andere titel en een nieuw omslag op zijn plaats.

Veel kleurige inwoners

Myanmar: een schitterend land met glanzende pagodes en stralende tempels. De reis begon in Yangon en via Pyay ging de reis verder naar de betoverende tempels van Bagan. Vervolgens met de boot naar Mandalay. Met de bus kwamen Ada Rosman-Kleinjan en Jan Rosman midden in de nacht aan bij het Inlemeer waar beenroeiers op een heel bijzondere manier vissen en de drijvende tuinen voor groente zorgen. Na een bezoek aan de tempelgrot van Pindaya reisden zij naar Bago en raakten diep onder de indruk van twee grote, liggende Boeddha’s. De gouden rots van Kyaiktiyo werd bewonderd, om daarna nog één keer in de bus te stappen die hen veilig naar de hoofdstad terugbracht. Myanmar, waar de prachtige en veelkleurige bevolking je het gevoel geeft dat je een langverwachte gast bent en grauwe ossen en stoere buffels traag door het landschap sjouwen. Het land heeft na een jarenlang vrij geïsoleerd bestaan de deur naar het Westen op een kier gezet en de mensen in dit land kijken reikhalzend uit naar de reiziger.

Eerste hoofdstuk

In Yangon

Dat wat er niet is valt me eigenlijk het eerst op. Waar andere steden in Azië een kakofonie van geluiden zijn, is het in de voormalige hoofdstad Yangon opvallend rustig en rijdt het verkeer gedisciplineerd. Nou ja, die ezel en zijn berijder nemen gewoon de middenberm en niemand die dat raar vindt. De chauffeurs claxonneren niet, voor rood licht wordt keurig gestopt en de lopende mensen lopen op het trottoir. Fietsers vervoeren enorme vrachten, kleine rommelige huisjes worden afgewisseld met grote, grauwe flatgebouwen die eruit zien alsof ze net aan een grote brand zijn ontsnapt. Kleine eetstalletjes staan uitgestald op het trottoir en de wandelaar loopt er geroutineerd omheen. In de winkels is verrassend veel te koop en de geuren, de warmte en de kleuren zorgen ervoor dat we aan alle kanten ingesloten worden door alles wat Azië zo Azië maakt. Zinnenprikkelend. De warmte is prima te doen zolang we ons tempo maar aanpassen.
Het Mother Land Inn 2 – waar nummer 1 is gebleven is niet duidelijk – blijkt een uitstekende keuze en 56 traptre-den op lopen, ach dat moet kunnen. De kamer is groot, fris ruikende handdoeken, warm water uit de kraan en een grote ventilator die pal op ons bed staat gericht. Het hotel ligt niet direct in het centrum, maar in een gewone buurt waar mensen wonen, kinderen naar school gaan en kleine bedrijfjes naast elkaar staan en alles verkopen. Het heeft zijn charme.
We schrijven ons in en ik wil graag geld wisselen wat geen enkel probleem is. Ik haal voorzichtig de knisperend nieuwe dollarbiljetten uit mijn mapje. Myanmar is gek op de Amerikaanse dollar, mits deze er perfect uitziet. Een kleine beschadiging, een krasje, een pennenstreepje en het biljet wordt niet meer geaccepteerd. Men kent amper banken en alles gaat met Amerikaanse dollars. Elke reiziger heeft dan ook de nodige contanten op zak.
Ik geef de vrouw achter de balie een honderd dollar biljet.
‘Geeft u mij het wisselgeld maar in kyat terug’, zeg ik.
De koers in het hotel is wat ongunstiger maar we hebben geen zin om nu op zoek te gaan naar één van die zeldzame banken en ook de wissellaars op straat laten we liever links liggen. Munten kent men hier niet, en de biljetten die we krijgen zien er veelgebruikt uit. Het is duidelijk dat men zuiniger is op de dollar dan op de eigen munt.
‘We hebben erg veel moeite gehad om onze dollars te wisselen’, verzucht een Engelse vrouw met een rood aangelopen hoofd op het terras voor het hotel.
‘Ze waren maar licht beschadigd, maar toch viel men er over’, gaat ze verder.
Er zijn reizigers die “even” naar Bangkok vliegen om hun beschadigde dollars om te ruilen of om geld te pinnen. Voor de echt wanhopige reiziger is er een hotel in de stad waar je tegen een commissie van tien procent met je creditcard geld kunt krijgen. Wij hebben genoeg dollars meegenomen en ik verwacht geen problemen met ons mooie, nieuwe geld.
Op het terras staan plastic stoelen en tafels, enorme bananenbomen dragen grote kammen met kleine bananen, huiskamerplanten in het formaat supergroot scheiden het terras van de stoep. Het verkeer gaat voorbij en taxi’s staan klaar om de reiziger overal naartoe te brengen. De sfeer in deze stad voelt direct aangenaam aan.

Eenvoudig bestellen

Eenvoudig bestellen, beveiligde verbinding